Jan 16, 2020 | Νέα
Άσκηση και ισορροπημένη διατροφή αποτελούν το κλειδί για την αποτελεσματική διαχείριση του διαβήτη. Σε τέτοιο βαθμό, που κάποια άτομα από διαβήτη αναφέρουν ότι η πάθηση όχι μόνο δεν προκάλεσε περιορισμούς στη ζωή τους, αλλά αντιθέτως τους έδειξε τον δρόμο για να ζουν σωστά, να τρώνε υγιεινά και να ασκούνται καθημερινά. Τους όπλισε μάλιστα και με τη δέουσα πειθαρχία για το κάνουν αυτό απαρέγκλιτα.
Η άσκηση αποτελεί –μετά τη διατροφή- τη σημαντικότερη παρέμβαση που μπορεί να γίνει σε έναν ασθενή με διαβήτη τύπου 2. Μειώνει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Ενισχύει την ευαισθησία των ιστών στην ινσουλίνη, βελτιώνοντας σημαντικά την αντίσταση στην ινσουλίνη.
Με την αύξηση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη, τα μυικά κύτταρα χρησιμοποιούν καλύτερα τη διαθέσιμη ινσουλίνη. Τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά την άσκηση. Έτσι, οδηγούμαστε σε καλύτερο έλεγχο των τιμών του σακχάρου.
Μελέτες έχουν δείξει ότι η συστηματική άσκηση (αερόβια –π.χ. τένις, χορός, τζόγκινγκ, περπάτημα, προπόνηση με αντιστάσεις ή συνδυασμός των δύο) οδηγεί σε μείωση των επιπέδων της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) στο αίμα. Ακόμη κι όταν δεν συνοδεύεται από απώλεια βάρους.
Παράλληλα, η άσκηση βοηθά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Στη μείωση της LDL χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων. Έρευνες έχουν δείξει ότι ακόμη και η πιο απλή άσκηση, όπως το περπάτημα, για συνολική διάρκεια δύο ωρών μέσα στην εβδομάδα, μειώνει σημαντικά τις πιθανότητες ένα άτομο με διαβήτη να πεθάνει από καρδιαγγειακή νόσο, σε σχέση με τα άτομα με διαβήτη που δεν ασκούνται καθόλου.
Διαβήτης τύπου 1
Στον διαβήτη τύπου 1 άσκηση συμβάλλει στη μείωση των μακροπρόθεσμων επιπλοκών της νόσου- ας μην ξεχνάμε ότι ο αρρύθμιστος διαβήτης είναι αυτός που προκαλεί και τις τρομακτικές επιπλοκές της νόσου (διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, νεφροπάθεια, εμφράγματα ή αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια). Επίσης, η άσκηση βελτιώνει τη διάθεση και αλλάζει συνολικά την ποιότητα ζωής.
Στον διαβήτη τύπου 1, αυτό που θα πρέπει να προσέξει κανείς είναι ο σωστός προγραμματισμός των γευμάτων του σε σχέση με τα επίπεδα της γλυκόζης του και η λήψη των απαραίτητων προφυλάξεων, ώστε η άσκηση να πραγματοποιείται με ασφάλεια.
Βασικά tips
Μέτρα το σάκχαρό σου πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την άσκηση. Ώστε να προσαρμόσεις ανάλογα την ποσότητα των υδατανθράkων που πρέπει να καταναλώσεις και τη δόση της ινσουλίνης σου.
Πίνε νερό κατά τη διάρκεια της άσκησης. Ο διαβήτης αυξάνει τις πιθανότητες αφυδάτωσης.
Το είδος της άσκησης
Διαφορετικά σπορ μπορούν να επιδράσουν με διαφορετικό τρόπο στα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα σας. Οι δραστηριότητες υψηλής έντασης, όπως το τρέξιμο ή το ποδόσφαιρο, αυξάνουν τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Δραστηριότητες όπως το περπάτημα, τα ρίχνουν.
Μιλήστε με τον γιατρό σας πριν ξεκινήσετε οποιαδήποτε σωματική δραστηριότητα για να σας κατευθύνει ανάλογα.
Διαβήτης & Άσκηση – Πότε;
Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο καλύτερος χρόνος για να ασκηθεί ένα άτομο με διαβήτη, ανεξάρτητα από το αν πάσχει από διαβήτη τύπου 1 ή 2, είναι 1-3 ώρες μετά το γεύμα, όταν τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα τείνουν να είναι πιο υψηλά.
Αν το άτομο με διαβήτη λαμβάνει ινσουλίνη, είναι σημαντικό να μετρηθεί πριν ξεκινήσει την άσκηση: Aν τα επίπεδα του σακχάρου του είναι κάτω από 100 mg/dL, θα πρέπει να φάει κάτι, για να μειώσει τις πιθανότητες εμφάνισης υπογλυκαιμίας.
Tip: Γνωρίζετε ποιες είναι οι Φυσιολογικές Τιμές Σακχάρου;
Dec 29, 2019 | Νέα
Η σωστή παρακολούθηση και η καλή ρύθμιση του Διαβήτη είναι το “κλειδί” για να διαφυλάξει το άτομο με διαβήτη την υγεία του και να μειώσει ή να απομακρύνει την πιθανότητα εμφάνισης των σοβαρών επιπλοκών που μπορεί να προκαλέσει η πάθηση.
Η αυτοπαρακολούθηση της γλυκόζης αίματος είναι το πρώτο βήμα για την αποτελεσματική ρύθμιση του διαβήτη- γι’ αυτό και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της φροντίδας στον σακχαρώδη διαβήτη.
Η ιδανική συχνότητα αυτομέτρησης του σακχάρου διαφέρει για κάθε ασθενή, ανάλογα με τον τύπο του διαβήτη του, αλλά και με τις υφιστάμενες συνθήκες.
Κατά μέσο όρο, οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 πρέπει να μετριούνται 3-6 φορές την ημέρα, ενώ οι πάσχοντες από διαβήτη τύπου 2, χρειάζονται 1-3 μετρήσεις την ημέρα, αν λαμβάνουν ινσουλίνη.
Αν λαμβάνουν αγωγή με αντιδιαβητικά δισκία, αρκούν 9 μετρήσεις την εβδομάδα. Αυτός που θα καθορίσει τη συχνότητα του αυτοελέγχου του διαβήτη είναι –σε κάθε περίπτωση- ο θεράπων ιατρός.
Γλυκοζυλιωμένη Aιμοσφαιρίνη
Μία σημαντική εξέταση που δείχνει αν η ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης είναι ικανοποιητική, είναι η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), με την οποία υπολογίζεται το μέσο επίπεδο της γλυκόζης αίματος σε βάθος των 2-3 τελευταίων μηνών.
Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η HbA1c είναι η ‘μνήμη’ των επιπέδων της γλυκόζης για το συγκεκριμένο διάστημα- για αυτό και θα πρέπει να επαναλαμβάνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ο στόχος της HbA1c για τους περισσότερους ανθρώπους με διαβήτη είναι <7%.
Σημαντικό ρόλο στην αποτελεσματική ρύθμιση του σακχάρου έχουν τόσο η φαρμακευτική αγωγή, όσο και η διατροφή του ατόμου, η άσκησή του, ακόμη και η ψυχική του κατάσταση.
Επιπλοκές
Ο αρρύθμιστος διαβήτης είναι αυτός που προκαλεί και τις επιπλοκές της νόσου:
* τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια: σύμφωνα με τα διεθνή στατιστικά, ο διαβήτης αποτελεί το πρώτο αίτιο τύφλωσης στον ενήλικο πληθυσμό
* τη νεφροπάθεια που στη συνέχεια μπορεί να εξελιχθεί σε νεφρική ανεπάρκεια, οδηγώντας σε ανάγκη για αιμοκάθαρση.
* τα εμφράγματα ή αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, αφού η σχέση του διαβήτη με την καρδιαγγειακή νόσο είναι άμεση. Γι΄αυτό και συστήνεται στα άτομα με διαβήτη να είναι πολύ προσεκτικά στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και των λιπιδίων τους.
Νευροπάθεια
Επιπλέον, σχεδόν το 50% των ατόμων με διαβήτη εμφανίζουν νευροπάθεια. Ο διαβήτης μπορεί να προσβάλει το σύνολο των νεύρων (πολυνευροπάθεια) ή μεμονωμένα νεύρα, προκαλώντας αιμωδίες και πόνο. Σε πολύ προχωρημένες καταστάσεις, η διαβητική νευροπάθεια μπορεί να οδηγήσει και σε παραλύσεις.
Τα άτομα με διαβήτη εμφανίζουν επίσης μεγάλο κίνδυνο διαταραχών στα κάτω άκρα (διαβητικό πόδι) με μεγάλη την απειλή ακρωτηριασμού- ο διαβήτης είναι η πρώτη αιτία μη τραυματικού ακρωτηριασμού των κάτω άκρων.
Τέλος, ένα πρόβλημα που προκαλεί συχνά ο διαβήτης και κάποιες φορές αποτελεί και την αφορμή για τη διάγνωση της νόσου είναι η στυτική δυσλειτουργία.
Μέτρα πρόληψης των επιπλοκών
Ο καλύτερος τρόπος πρόληψης των επιπλοκών του διαβήτη, που όλες τους σχετίζονται με την αύξηση πάνω από το φυσιολογικό των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα, είναι η προσεκτική και αυστηρή ρύθμιση του διαβήτη, με:
- Αυτοπαρακολούθηση της γλυκόζης αίματος (ανάλογα με τις οδηγίες του γιατρού, όπως αναφέραμε και παραπάνω)
- Έλεγχο της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (όπως παραπάνω)
- Τακτική επανεκπαίδευση και ενημέρωση του ασθενούς
- Προσεκτικό σχεδιασμό της διατροφής από τον γιατρό ή από διαιτολόγο
- Tακτική οφθαλμιατρική εξέταση
- Εξέταση των ποδιών (από ειδικό γιατρό, αλλά και καθημερινά από τον ίδιο τον ασθενή)
Προφύλαξε την υγεία σου. Μέτρα το σάκχαρo σου!
Tip: Ενημερώσου σχετικά με την Σχέση του Διαβήτη με το Μέλι.
Dec 29, 2019 | Νέα
Μπορεί το άτομο με Διαβήτη Τύπου 2 να καταναλώνει μέλι;
Βαδίζοντας χέρι με την παχυσαρκία, την έλλειψη άσκησης και την κακή διατροφή, ο διαβήτης τύπου 2 λαμβάνει τα τελευταία χρόνια διαστάσεις «επιδημίας». Σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF), «ο διαβήτης τύπου 2 είναι ο συνηθέστερος τύπος διαβήτη. Αντιπροσωπεύει περίπου το 90% όλων των περιπτώσεων διαβήτη».
Πρώτο στάδιο του διαβήτη τύπου 2 είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη. Επειδή η ινσουλίνη δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά, τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα αυξάνονται. Απελευθερώνοντας ακόμη περισσότερη ινσουλίνη. Αυτό μπορεί τελικά να εξαντλήσει το πάγκρεας και το σώμα. Να αρχίσει να παράγει όλο και λιγότερη ινσουλίνη, με αποτέλεσμα την εμφάνιση υπεργλυκαιμίας.
Αν και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ο διαβήτης τύπου 2 εμφανίζεται κυρίως σε μεγαλύτερους ενήλικες, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ολοένα και περισσότερο σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Εξαιτίας της αυξανόμενης παιδικής παχυσαρκίας.
Ο ρόλος της διατροφής
Η διατροφή αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για τη σωστή και αποτελεσματική διαχείριση του διαβήτη τύπου 2.
Μια προσεκτικά σχεδιασμένη, υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή, με προσοχή στην κατανάλωση λιπαρών, αλκοόλ και σακχάρων είναι σημαντική.
Ως προς τα τελευταία, τα σάκχαρα δηλαδή, ένα σημαντικό ερώτημα που τίθεται είναι: Μπορεί το άτομο με διαβήτη να καταναλώνει μέλι;
Μέλι, ο διατροφικός χρυσός
Γνωστό από την αρχαιότητα για τις αντισηπτικές, αντιμικροβιακές, αντιμυκητιασικές, αντιικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές του, το μέλι έχει χαρακτηριστεί ως “διατροφικός χρυσός”.
Μία κουταλιά της σούπας μέλι αποδίδει περίπου 60 θερμίδες. Περιέχει 17 γραμμάρια υδατανθράκων. Βιταμίνες και μέταλλα, όπως βιταμίνη C, σίδηρο, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο, κάλιο και ασβέστιο, καθώς και αντιοξειδωτικές ουσίες. Ουσίες δηλαδή που προλαμβάνουν την κυτταρική γήρανση και τη φθορά.
Ο μύθος γύρω από το μέλι – Διαβήτης & Μέλι
Σε σχέση με το μέλι, κυκλοφορεί ωστόσο ένας πολύ μεγάλος και σχετικά επικίνδυνος μύθος. Υπάρχει η πεποίθηση ότι το μέλι, επειδή είναι πιο φυσικό, δεν ανεβάζει το σάκχαρο όσο η ζάχαρη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατό της. Όμως κάτι τέτοιο απέχει πολύ από την πραγματικότητα.
Τόσο η ζάχαρη, όσο και το μέλι, που αποτελείται από γλυκόζη και φρουκτόζη, ανεβάζουν εξίσου το σάκχαρο στο αίμα. Το μοναδικό πλεονέκτημα του μελιού είναι ότι επειδή είναι πιο γλυκό από την κρυσταλλική ζάχαρη, μπορεί κανείς να πετύχει το ίδιο γλυκό αποτέλεσμα, με μικρότερη ποσότητα.
Σε κάθε περίπτωση, συστήνεται η κατανάλωση μελιού από το άτομο με διαβήτη να γίνεται με μέτρο. Όπως ακριβώς γίνεται και με τη ζάχαρη.
Μια καλή εναλλακτική για ικανοποίηση της ανάγκης για γλυκιά γεύση, χωρίς κινδύνους, είναι οι ολιγοθερμιδικές γλυκαντικές ουσίες, οι οποίες δεν επηρεάζουν τα επίπεδα της μεταγευματικής γλυκόζης στο αίμα.
Tip: Ενημερωθείτε σχετικά με το Διαβητικό Πόδι!
Nov 17, 2019 | Νέα
Εδώ και δεκαετίες, το μυστήριο της σχέσης του διαβήτη με τον καρκίνο απασχολεί την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα.
Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, πολλές επιδημιολογικές μελέτες καταλήγουν στο συμπέρασμα πως τα άτομα που πάσχουν από τον Σακχαρώδη Διαβήτη 2 είναι πιο ευάλωτα στο να εμφανίσουν κάποιο τύπο καρκίνου.
Αυτό προκαλείται από κοινούς παράγοντες οι οποίοι ευθύνονται για την εμφάνιση του καρκίνου και του διαβήτη, καθώς και σε διάφορους βιολογικούς μηχανισμούς οι οποίοι όμως δεν είναι ακόμα γνωστοί με ακρίβεια.
Το κάπνισμα, η (μεγάλη) ηλικία, η καθιστική ζωή και η παχυσαρκία, το φύλλο (ανδρικό), καθώς και το αλκοόλ, αποτελούν τους σημαντικότερους από τους κοινούς παράγοντες πρόκλησης καρκίνου και σακχαρώδη διαβήτη.
Παρόλα αυτά κάποιοι επιστήμονες θεωρούν πως τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στα διαβητικά άτομα αυξάνει η υπερινσουλιναιμία, η αντίσταση δηλαδή των ιστών στην δράση της ινσουλίνης.
Η ινσουλίνη πέρα από την βοήθεια που παρέχει στον μεταβολισμό του σακχάρου, οδηγεί και στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, ο καρκίνος λοιπόν αναπτύσσεται εξαιτίας του χωρίς έλεγχο πολλαπλασιασμού των κυττάρων
Καθώς η σχέση του Σακχαρώδη Διαβήτη 1 με τον Καρκίνο δεν έχει ακόμα εξακριβωθεί, πολλές μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως στα άτομα που πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη 2 αυξάνεται σαφώς ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του ήπατος.
Το ποσοστό διπλασιάζεται δε στις περιπτώσεις καρκίνου του παγκρέατος και του ενδομητρίου, ενώ στον καρκίνο της χοληδόχου κύστεως, του μαστού και του παχέως εντέρου, η πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου αυξάνεται μέχρι και 50%.
Κοινή είναι επίσης η πεποίθηση πως η παχυσαρκία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες εμφάνισης καρκίνου, σε αντίθεση με την καλή ρύθμιση του σακχάρου, την καθημερινή άσκηση και την σωστή διατροφή, πλούσια σε λαχανικά, φρούτα και φυτικές ίνες, παράγοντες οι οποίοι μειώνουν κατά πολύ τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου σε άτομα που πάσχουν από διαβήτη.
Σε κάθε περίπτωση οι επιστήμονες συμβουλεύουν τους ασθενείς με διαβήτη να μην ξεχνούν – ανάλογα με την ηλικία τους- τον προληπτικό έλεγχο που σχετίζεται με την πρόληψη του καρκίνου, καθώς και να τηρούν πιστά την αγωγή την οποία τους έχει δώσει ο γιατρός τους.
Tip: Τι γνωρίζετε για το Διαβητικό Πόδι;
Nov 8, 2019 | Νέα
Οι ασθενείς που πάσχουν απο Σακχαρώδη Διαβήτη μπορεί να εμφανίσουν διάφορα προβλήματα στα πόδια τους. Ακόμα και μια απλή δερματική βλάβη μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρή κατάσταση , ικανή να απειλήσει την βιωσιμότητα του σκέλους. (Γράφει: Μανουσαρίδης Ιορδάνης, ορθοπαιδικός χειρουργός) (more…)
Oct 14, 2019 | Νέα
Ο επιπολασμός του προδιαβήτη αλλά και του Σακχαρώδη Διαβήτη τείνει να μεγαλώνει όσο εμείς μεγαλώνουμε ηλικιακά.
Στις ηλικίες άνω των 65 ετών ένα ποσοστό πάνω από 20% θα εμφανίσει Σακχαρώδη Διαβήτη, ενώ οι ασθενείς που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο επιπλοκών είναι αυτοί των άνω 75 ετών.
Η πρόγνωση του Διαβήτη σε ηλικιωμένα άτομα, είναι σαφώς πιο δύσκολη συγκριτικά με τους αντίστοιχούς μη πάσχοντες συνομήλικούς τους.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων η διάγνωση γίνεται τυχαία κατά την διάρκεια εξετάσεων προληπτικού ελέγχου, στις οποίες παρατηρούνται υψηλές τιμές σακχάρου.
Ένα μεγάλο πρόβλημα που παρουσιάζεται σε αυτές τις ηλικίες, είναι πως ο γιατρός δεν είναι σε θέση να γνωρίζει πόσο διάστημα προϋπάρχει ο διαβήτης πριν εκδηλωθεί.
Καθώς περνούν τα χρόνια, στο ανθρώπινο σώμα παρατηρείται εξασθένιση της ενεργειακής υπόστασης (ισορροπία αισθήματος πείνας & κορεσμού) καθώς και εμφάνιση ανωμαλιών σχετικά με τον μεταβολισμό των υδατανθράκων.
Ένας από τους κυριότερους παράγοντες εμφάνισης του Σακχαρώδη Διαβήτη στην Τρίτη Ηλικία είναι η επιδείνωση ανοχής την γλυκόζη.
Αυτό οδηγεί σε μείωση της συνολικής μάζας των μυών στο ανθρώπινο σώμα, αύξηση του λίπους και χρήση φαρμάκων τα οποία προδιαθέτουν σε υπεργλυκαιμία.
Επιπλέον παράγοντας θεωρείται η διαταραχή έκκρισης ινσουλίνης, η οποία παρουσιάζεται σαν αποτέλεσμα της φυσιολογικής γήρανσης του οργανισμού.
Η αυξανόμενη επίσης αντίσταση του οργανισμού στην ινσουλίνη καθώς περνούν τα χρόνια, αλλάζει την κατανομή του λιπώδους ιστού στο σώμα, προκαλώντας αύξηση του σπλαχνικού λίπους, ενώ παράλληλα στα ηλικιωμένα άτομα αυξάνεται και ο κίνδυνος αφυδάτωσης, καθώς διαθέτουν μειωμένο μηχανισμό δίψας, κάτι το οποίο είναι ικανό να επιφέρει κόπωση αλλά και μία ανεπάρκεια γνωστικών λειτουργιών.
Τα άτομα της τρίτης ηλικίας με διαβήτη αποτελούν μία ομάδα ετερογενή, σε πολλές περιπτώσεις η πάθηση του διαβήτη συνοδεύεται και από άλλες χρόνιες παθήσεις, αλλά και από την ικανότητα των ίδιων των ηλικιωμένων να ελέγξουν οι ίδιοι την γλυκόζη του αίματος τους.
Καθώς τα κλινικά χαρακτηριστικά του διαβήτη είναι διαφορετικά στα άτομα της τρίτης ηλικίας, είναι σημαντικό να λαμβάνεται σοβαρά υπόψιν το ατομικό ή και οικογενειακό παρελθόν, το οποίο πολλές φορές μας βοηθάει ώστε να λειτουργήσουμε προληπτικά.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό καθώς η έγκαιρη πρόγνωση μπορεί να είναι σωτήρια για πολλούς από τους ασθενείς.
Κατά την διάρκεια της θεραπευτικής αγωγής ο γιατρός λαμβάνει σοβαρά υπόψιν τις και διαφορετικές παραμέτρους όπως η ενδεχόμενη μείωση της νεφρικής λειτουργίας του ασθενή, πιθανά καρδιοαναπνευστικά προβλήματα ή και αλληλεπιδράσεις από διαφορετικές φαρμακευτικές αγωγές τις οποίες οι ασθενείς ενδέχεται παράλληλα να ακολουθούν.
Η τρίτη ηλικία αποτελεί μία ευπαθή ομάδα και ο διαβήτης μία ασθένεια η οποία χρήζει έγκυρης αλλά και έγκαιρης θεραπείας.
Αυτός είναι και ο λόγος που ο τακτικός ιατρικός έλεγχος, οι τακτικές μετρήσεις του σακχάρου του αίματος, αλλά και η καθημερινή σωστή διατροφή και άσκηση μπορούν να μας οδηγήσουν έγκαιρά στην αποτελεσματική αντιμετώπιση ή και την πρόληψη της ασθένειας του Διαβήτη.
Tip: Ενημερωθείτε σχετικά με τον Προδιαβήτη!
