Ψυχολογία και Διαβήτης

Jun 19, 2020 | Νέα

Ο ασθενής που πάσχει από Σακχαρώδη Διαβήτη καλείται να συμβιβαστεί με το ότι θα  πρέπει να ακολουθεί πιστά τη θεραπεία του και να προσέχει για το υπόλοιπο της ζωής του. Αυτό φυσικά, επηρεάζει την ποιότητα της καθημερινότητας του και δημιουργεί μια σειρά από προβλήματα στην ψυχολογία του. 

Πιο συγκεκριμένα, άτομα με διαβήτη ενδέχεται να νιώσουν:

• Θλίψη
• Απογοήτευση
• Ντροπή
• Δυσφορία 
• Θυμό 
• Φόβο 

Η καθημερινότητα του πάσχοντος δεν είναι εύκολη, αφού πρέπει να ακολουθεί συγκεκριμένη διατροφή, σε συγκεκριμένη ώρα, να κάνει την  ένεση ινσουλίνης και να μετρά τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα. Αυτή η ρουτίνα, τον κάνει πολλές φορές να αισθάνεται μειονεκτικά. Επιπλέον, θα πρέπει να αποφεύγει το αλκοόλ και το κάπνισμα.

Ψυχολογία και Διαβήτης – Παιδί, Γυναίκα, Άντρας

Για το παιδί, είναι ακόμα πιο δύσκολο. Θυμώνει που είναι αναγκασμένο να ζει με περιορισμούς και απαγορεύσεις. Νιώθει τη διαφορετικότητα σε σχέση με τα παιδιά της ηλικίας του. Ακόμα, βιώνει το μέλλον του με την αβεβαιότητα αν θα κάνει ποτέ τα όνειρά του πραγματικότητα, αν θα ταξιδέψει, αν θα σπουδάσει, αν θα ζήσει μια φυσιολογική ζωή όπως οι υπόλοιποι γύρω του. 

Είναι αναμενόμενο λοιπόν, οι ασθενείς να παρουσιάσουν κάποια ψυχική διαταραχή, όπως άγχος, κατάθλιψη, ανορεξία ή βουλιμία . Στο σημείο αυτό, πρέπει να αναφέρουμε πως οι διατροφικές διαταραχές δυσχεραίνουν τη συμμόρφωση με τη θεραπεία.

Συνήθως, γυναίκες ασθενείς φοβούνται τη αύξηση του βάρους τους. Παραλείπουν δόσεις της αγωγής τους ή μειώνουν τη δόση, ή ακόμα δεν ακολουθούν το πρόγραμμα διατροφής του γιατρού . 

Από την άλλη, αν οι άντρες παραλείψουν κάποια δόση ινσουλίνης θα είναι γιατί αυτή μπορεί να προκαλέσει κάποια προβλήματα στη στύση, με αποτέλεσμα να μειώνεται η αυτοπεποίθηση τους. 

Δεν είναι εύκολο να δεχτούν την καινούργια πραγματικότητα. Σε αυτή την προσπάθεια, είναι πολύτιμη η βοήθεια, η κατανόηση και η στήριξη από τον ειδικό ψυχολόγο υγείας (Ψυχολογία και Διαβήτης). 

Με ειδικές τεχνικές όπως η συνειδητότητα, ο ασθενής μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη νόσο , να μάθει να διαχειρίζεται το άγχος και το στρες. Τέλος, βοηθάει στο να αποδεχτεί την κατάσταση στην οποία βρίσκεται.

Ο συνδυασμός της επιτυχημένης θεραπείας είναι η ιατρική, διατροφική και ψυχολογική υποστήριξη.

Το μόνο που χρειάζεται είναι να πάρετε το χρόνο σας, να  τηρείτε πιστά στις συμβουλές των γιατρών και τότε σίγουρα θα νιώσετε αυτάρκεις, δυνατοί και ικανοί.

Tip: Ενημερωθείτε σχετικά με τον ρόλο του Ασβεστίου στην υγεία του Παιδιου!

Ασβέστιο & Παιδί – Ο ρόλος του στην υγεία & την ανάπτυξη του

Jun 13, 2020 | Νέα

Ασβέστιο – Τις τελευταίες δεκαετίες έχει μειωθεί δραματικά η πρόσληψη του ασβεστίου σε παιδιά και εφήβους. Η μειωμένη πρόσληψη του ασβεστίου μπορεί να έχει τόσο άμεσες συνέπειες στην υγεία των παιδιών και των εφήβων, αλλά και να επηρεάσει μακροπρόθεσμα την υγεία τους ως ενήλικα άτομα.

Αναλυτικότερα,  το ασβέστιο είναι από τα πιο σημαντικά μέταλλα για την φυσιολογική ανάπτυξη και την διατήρηση της υγείας του παιδιού. Το 99% της ποσότητας ασβεστίου βρίσκεται στα οστά και τα δόντια, έχοντας δομικό ρόλο, ενώ το υπόλοιπο 1% βρίσκεται στο πλάσμα και σε μαλακούς ιστούς, έχοντας λειτουργικό ρόλο.

Το ασβέστιο εμπλέκεται στη μυϊκή συστολή, στη νευρική και καρδιακή λειτουργία, στην πήξη και την πίεση του αίματος, στην ενεργοποίηση ενζύμων του μεταβολισμού και στην λειτουργία ορμονών. Μάλιστα πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει πως η διαιτητική πρόληψη ασβεστίου σχετίζεται αρνητικά με την παχυσαρκία και την αντίσταση στην ινσουλίνη σε εφήβους. 

Δεδομένης της λειτουργικής σημασίας του ασβεστίου, το σώμα φροντίζει να διατηρεί διαρκώς μια ιδανική συγκέντρωση ασβεστίου στο πλάσμα του αίματος. Όταν το προσλαμβανόμενο από τα τρόφιμα ασβέστιο μειωθεί, η ομοιόσταση του ασβεστίου διατηρείται μέσω ορμονικής ρύθμισης κυρίως από τον παραθυροειδή αδένα και τα νεφρά, μέσω αποδέσμευσης ασβεστίου από τα οστά.

Για το λόγο αυτό η επαρκής πρόσληψη του ασβεστίου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την οστική μεταλλοποίηση και την ελαχιστοποίηση της οστικής απώλειας. Έλλειψη ασβεστίου κατά την περίοδο μεταλλοποίησης των οστών συνεπάγεται με λέπτυνση των οστών και σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων, αλλά και οστεομαλακίας.

Τα οστά φτάνουν στη μέγιστη οστική πυκνότητα ως την δεύτερη ή και τρίτη δεκαετία της ζωής του ατόμου, γεγονός που καθιστά ζωτικής σημασίας την επαρκή πρόσληψη ασβεστίου ιδιαίτερα κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής. 

Πόσο ασβέστιο χρειάζεται το παιδί 

Η συνιστώμενη πρόσληψη ασβεστίου διαφοροποιείται ανάλογα με την ηλικία του παιδιού και το στάδιο της ανάπτυξης. Το 2011 το ινστιτούτο ιατρικής (ΙΟΜ), επικαιροποίησε τις Οδηγίες που αφορούν τη συνιστώμενη πρόσληψη ασβεστίου για τον γενικό πληθυσμό. Στον παρακάτω πίνακα συνοψίζονται οι τιμές συνιστώμενης πρόσληψης ασβεστίου (ΣΗΠ) που αφορούν παιδιά και εφήβους.   

Εξαιτίας της επιταχυνόμενης μυϊκής, σκελετικής και ενδοκρινικής ανάπτυξης, οι ανάγκες σε ασβέστιο είναι μεγαλύτερες κατά τη διάρκεια της προεφηβικής και εφηβικής ηλικίας από ότι στην διάρκεια των παιδικών χρόνων ή κατά την ενήλικη ζωή.

Δυστυχώς όμως μελέτες δείχνουν πως η πρόσληψη ασβεστίου σε εφήβους είναι σημαντικά χαμηλότερη από τη συνιστώμενη, εξαιτίας της μειωμένης πρόσληψης γάλατος και της αντικατάστασης του από χυμούς και αναψυκτικά.  

Πού το βρίσκουμε;

Το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα αναμφισβήτητα αποτελούν τρόφιμα εξαιρετικής πηγής ασβεστίου. Συγκεκριμένα, το γάλα, το γιαούρτι και όλα τα τυριά και ιδιαίτερα τα κίτρινα αποτελούν τις καλύτερες πηγές ασβεστίου. 

Ενδεικτικά, ανάλογα με την ηλικία, η κατανάλωση γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων μπορεί να είναι:

1 μερίδα ισοδυναμεί με:

• 1 ποτήρι γάλα (250ml)
• ½ ποτήρι συμπυκνωμένο γάλα εβαπορέ (125ml)
• 1 κεσεδάκι γιαούρτι (200γρ)
• 1 κομμάτι σκληρό τυρί μεγέθους σπιρτόκουτου (30γρ) π.χ. φέτα, γραβιέρα
• 2 κουταλιές της σούπας μαλακό τυρί (60γρ) π.χ. κατίκι, μυζήθρα, ανθότυρο
• 1 φέτα τυρί για τοστ (30γρ)

Άλλα τρόφιμα που περιέχουν ασβέστιο σε μικρότερες ποσότητες είναι:

• Μικρά ψάρια με το κόκαλο (πχ σαρδέλα, γαύρος, αθερίνα) 
• Γαρίδες
• Ξηροί καρποί π.χ.  τα φυστίκια, τα καρύδια και τα αμύγδαλα
• Αποξηραμένα σύκα και βερίκοκα
• Σουσάμι
• Ξερά φασόλια
• Προίοντα σόγιας π.χ. τοφού
• Λαχανικά π.χ. το μπρόκολο, το σπανάκι, το λάχανο

Ωστόσο, να θυμάστε ότι τα λαχανικά, παρέχουν πολύ λιγότερο σε συγκέντρωση ασβέστιο σε σχέση με τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Ταυτόχρονα το ασβέστιό των λαχανικών δεν είναι υψηλής βιοδιαθεσιμότητας, όπως αυτό των γαλακτοκομικών.  

Παράγοντες που επηρεάζουν την απορρόφηση του ασβεστίου 

Τα διαιτητικά συστατικά είναι από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την απορρόφηση του ασβεστίου, ενισχύοντας ή παρεμποδίζοντας την. 

Στους παράγοντες που βελτιώνουν την απορρόφηση του ασβεστίου ανήκουν: η ενεργός μορφή της βιταμίνης D, o φώσφορος, η λακτόζη.  

Ιδιαίτερα σημαντική για την απορρόφηση του ασβεστίου είναι η ενεργός μορφή της βιταμίνης D. Η ενεργός μορφή της βιταμίνης D, εμπλέκεται στην ομοιόσταση του ασβεστίου, καθώς είναι απαραίτητη για την μεταφορά του ασβεστίου κατά μήκος του εντερικού βλεννογόνου.

Σε περίπτωση μειωμένων επιπέδων ασβεστίου στο αίμα η βιταμίνη D, αυξάνει την απορρόφηση του από το έντερο. Ταυτόχρονα μαζί με την ορμόνη παραθορμόνη, κινητοποιεί ασβέστιο από τα οστά, συμβάλλοντας έτσι στην αποκατάσταση των επιπέδων του ασβεστίου στο αίμα.

Σε ανεπάρκεια βιταμίνης D παρεμποδίζεται η φυσιολογική  εναπόθεση ασβεστίου στα οστά, με αποτέλεσμα στα παιδιά να προκαλείται ραχίτιδα ενώ στους ενήλικες οστεομαλακία. Στο σημείο αυτό αναφέρεται πως για την κάλυψη των αναγκών των παιδιών σε βιταμίνη D, πρέπει να καταναλώνονται τροφές πλούσιες σε βιταμίνη D, αλλά και να εκτίθενται τα παιδιά, πάντα με ασφάλεια, στην ηλιακή ακτινοβολία.

Διαιτητικές πηγές της βιταμίνης D είναι τα λιπαρά ψάρια (π.χ. σολομός, σαρδέλες), η μαργαρίνη, τα αυγά, το συκώτι, το συμπυκνωμένο γάλα και τα προϊόντα εμπλουτισμένα με βιταμίνη D, όπως για παράδειγμα οι χυμοί και τα δημητριακά πρωινού.

Ο φώσφορος με τη σειρά του τείνει να ενισχύει την απορρόφηση του ασβεστίου όταν τα δύο μέταλλα λαμβάνονται σε αναλογία ασβεστίου προς φώσφορο 2:1. 

Τέλος η λακτόζη βελτιώνει την εντερική απορρόφηση του ασβεστίου και τη συγκράτηση του από το σώμα, γεγονός που πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας όταν δίνουμε στο παιδί γάλα χωρίς λακτόζη. 

Αντίθετα στους παράγοντες που παρεμποδίζουν την απορρόφηση του ασβεστίου, ανήκουν: το οξαλικό οξύ, το φυτικό οξύ, η αυξημένη πρόσληψη νατρίου, η αυξημένη πρόσληψη καλίου, η αυξημένη πρόσληψη πρωτεΐνης, αλλά και η αυξημένη πρόσληψη φωσφόρου.  

Το οξαλικό οξύ είναι ισχυρός ανασταλτικός παράγον της απορρόφησης του ασβεστίου. Μεγάλες ποσότητες οξαλικού οξέος έχει το κακάο, για το λόγο αυτό θα πρέπει να αποφεύγουμε την προσθήκη κακάο στο γάλα του παιδιού. Το φυτικό οξύ είναι επίσης ανασταλτικός παράγον της απορρόφησης του ασβεστίου , σε μικρότερο βαθμό ωστόσο. Το βρίσκουμε κυρίως στο σιτάρι, το ρύζι, τη σίκαλη και το κριθάρι.  

Ο φώσφορος αναφέρθηκε παραπάνω ως ένας από τους παράγοντες που ενισχύουν την απορρόφηση του ασβεστίου. Ωστόσο όταν το μέταλλο αυτό προσλαμβάνεται σε δυσανάλογα αυξημένη ποσότητα σε σχέση με το ασβέστιο, μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της οστικής μάζας.

Τα επεξεργασμένα τρόφιμα και τα αναψυκτικά, περιέχουν μεγάλες ποσότητες φωσφορικών αλάτων, ως πρόσθετα. Η Δυτικού τύπου δίαιτα, η οποία τείνει πλέον αντικαταστήσει την παραδοσιακή Μεσογειακή Διατροφή και υιοθετείται ολοένα και περισσότερο από τα παιδιά και τους εφήβους, είναι πλούσια σε επεξεργασμένα τρόφιμα και αναψυκτικά. Ως αποτέλεσμα το συνολικό ισοζύγιο της πρόσληψης ασβεστίου και φωσφόρου διαταράσσεται.

Η πρόσληψη του φωσφόρου από παιδιά που ακολουθούν το Δυτικό πρότυπο δίαιτας καταλήγει να είναι δύο ως και τέσσερις φορές μεγαλύτερη σε σχέση με του ασβεστίου, μειώνοντας έτσι την απορρόφηση του ασβεστίου και κατ’ επέκταση την ικανότητα μεταλλοποίησης των οστών.  

Δυσανεξία στη λακτόζη – Εναλλακτικές πηγές ασβεστίου

Με το όρο δυσανεξία στη λακτόζη εννοούμε την ανικανότητα του οργανισμού να αφομοιώσει τη λακτόζη και αποτελεί μια αρκετά συχνή διαταραχή της πέψης στα παιδιά. Σε παιδιά που εμφανίζουν δυσανεξία στη λακτόζη είναι  σημαντικό να διασφαλιστεί η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου, ώστε να επιτευχθεί η ομαλή ανάπτυξη τους.

Σε περιπτώσεις ήπιας δυσανεξίας συνίσταται η κατανάλωση γάλακτος να γίνεται μαζί με το φαγητό, καθώς έτσι φαίνεται να περιορίζονται τα συμπτώματα. Συνήθως, τα παιδιά που παρουσιάζουν ήπια δυσανεξία στη λακτόζη μπορούν επίσης να καταναλώνουν μικρές ποσότητες γιαουρτιού και τυριών, καθώς είναι προϊόντα χαμηλής περιεκτικότητας σε λακτόζη.

Ωστόσο, αν το πρόβλημα είναι πιο σοβαρό και τα παιδιά δεν ανέχονται ακόμα και τις μικρές αυτές ποσότητες λακτόζης, είναι αναγκαίο να καταναλώνουν εναλλακτικές πηγές ασβεστίου. Στις εναλλακτικές πηγές ασβεστίου ανήκουν για παράδειγμα υποκατάστατα γάλακτος εμπλουτισμένα με ασβέστιο (γάλα αμυγδάλου, ρυζιού, καρύδας), γιαούρτι σόγιας εμπλουτισμένο με ασβέστιο, μικρά ψάρια που καταναλώνονται με το κόκκαλο (μαρίδα, σαρδέλες, γαύρος), τυρί σόγιας, χυμός πορτοκαλιού εμπλουτισμένος με ασβέστιο, ξηροί καρποί, σουσάμι και ταχίνι.

Συμπληρώματα ασβεστίου – Είναι ασφαλή η κατανάλωση τους από παιδιά;

Ιδανικά, τα παιδιά θα πρέπει να λαμβάνουν επαρκής ποσότητες ασβεστίου μέσω της διατροφής. Ωστόσο, σε περιπτώσεις όπου αυτό δεν είναι εφικτό, τότε ένα συμπλήρωμα ασβεστίου ειδικά σχεδιασμένο για τα παιδιά πιθανό να είναι επωφελές. 

Έξυπνοι τρόποι για αύξηση της πρόσληψης ασβεστίου

• Προσφέρετε στο παιδί σας ένα ποτήρι γάλα αντί ζαχαρούχους χυμούς
• Αποφύγετε την προσθήκη κακάο στο γάλα. Αναμίξετε γιαούρτι, γάλα και φρούτα για να φτιάξετε ένα νόστιμο smoothie. 
• Προσθέστε στο γιαούρτι αποξηραμένα φρούτα και δημητριακά πρωινού
• Επιλέξετε επιδόρπια που περιέχουν γάλα π.χ. ρυζόγαλο, παγωτό, ζελέ με γιαούρτι
• Φτιάξτε το δικό σας παγωτό με γιαούρτι φυσικής καλλιέργειας και φρούτα
• Χρησιμοποιήστε γιαούρτι ως σάλτσα σε σαλάτα αντί μαγιονέζα κ.ά.

Συμπερασματικά 

Η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου μέσω της διατροφής ενός παιδιού παίζει καθοριστικό ρόλο στη σωστή ανάπτυξή του. Δώστε σημασία στην ποιότητα, αλλά και την ποσότητα ασβεστίου που υπάρχει στις τροφές που καταναλώνουν τα παιδιά. Ταυτόχρονα φροντίστε να παρέχετε τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε ασβέστιο σε κατάλληλους συνδυασμούς, ώστε να μην παρεμποδίζεται η ομαλή απορρόφηση του.

Να θυμάστε πως η ορθή πρόσληψη ασβεστίου σε αυτή την αναπτυξιακή φάση είναι ιδιαίτερα σημαντική και θα αποτελέσει σύμμαχο για την υπόλοιπη ζωή του.

Θυρεοειδοπάθειες – Τι είναι & πως αντιμετωπίζονται;

May 30, 2020 | Νέα

Οι Θυρεοειδοπάθειες αποτελούν πλέον συχνό φαινόμενο το οποίο μάλιστα μεγαλώνει καθώς αυξάνεται και η ηλικία του ατόμου.

Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, περίπου το 7% του γενικού πληθυσμού θα παρουσιάσει κάποια στιγμή στην διάρκεια της ζωής του πάθηση στον θυρεοειδή.

Υπολογίζεται δε πως οι παθήσεις που αφορούν τους ενδοκρινείς αδένες,  αποτελούν τις δεύτερες σε συχνότητα μετά τον σακχαρώδη διαβήτη. 

Επιπλέον, θεωρείται πολύ πιθανό, ένα άτομο που πάσχει ήδη από διαβήτη να παρουσιάσει και κάποιο πρόβλημα με τον θυρεοειδή του αδένα, η διαταραχή του οποίου αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκής στα διαβητικά άτομα, καθώς επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό τον γλυκαιμικό έλεγχο.

Ο θυρεοειδής

Πρόκειται για αδένα στην βάση του λαιμού, ο οποίος έχει σχήμα παρόμοιο με αυτό μιας πεταλούδας.

Ο Θυρεοειδής, ως βασική λειτουργία έχει την παραγωγή δύο ορμονών, της τριϊωδοθυρονίνης (Τ3) και της θυροξίνης (Τ4). 

Αυτές οι ορμόνες κυκλοφορούν μέσω του αίματος σε όλα τα όργανα του σώματος, επηρεάζοντας την σωστή λειτουργία τους και τον μεταβολισμό.

Θα λέγαμε πως οι θυρεοειδικές ορμόνες βοηθούν το σώμα στην ρύθμιση της ενέργειας που χρησιμοποιεί. 

Συνεπώς, μικρότερη ή μεγαλύτερη παραγωγή από το σώμα των συγκεκριμένων ορμονών, ενδέχεται να επηρεάσει συνολικότερα την λειτουργία του οργανισμού.

Συχνές παθήσεις του θυρεοειδή.

Οι παθήσεις του θυρεοειδή που συναντάμε συχνότερα είναι ο υποθυρεοειδισμός – μικρότερη παραγωγή ορμονών- και ο υπερθυρεοειδισμός – ανεξέλεγκτη παραγωγή ορμονών-.

Υποθυρεοειδισμός & Θυρεοειδοπάθειες

Αποτελεί την πλέον συχνή διαταραχή η οποία κάνει την εμφάνισή της σε ενήλικα άτομα και περισσότερο σε γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας.

Σύμφωνα με επιστημονικούς υπολογισμούς περίπου το 20% των γυναικών άνω των 65 ετών πάσχει από υποθυρεοειδισμό.

Η πιο συχνή μορφή που συναντάμε είναι η θυρεοειδίτιδα Hashimoto η οποία αποτελεί αυτοάνοσο νόσημα.

Στα αυτοάνοσα νοσήματα ο οργανισμός του ατόμου στην προσπάθεια του να προστατέψει το σώμα από διάφορους εισβολείς, παράγει αντισώματα τα οποία τελικά επιτίθενται εναντίον του ιδίου καταστρέφοντας υγιείς ιστούς. 

Στην θυρεοειδίτιδα Hashimoto τα αντισώματα που στέλνει ο οργανισμός  προκαλούν την καταστροφή του θυρεοειδή.

Συμπτώματα υποθυρεοειδισμού 

Η διάγνωση μιας ήπιας μορφής υποθυρεοειδισμού ενδέχεται να είναι δύσκολη καθώς δεν παρουσιάζει έντονα συμπτώματα.

Τα πιο συχνά όμως συμπτώματα που παρουσιάζονται είναι τα εξής:

• Αύξηση σωματικού βάρους
• ξηρό δέρμα
• συχνές αλλαγές διάθεσης
• ανεξήγητη κούραση
• διαταραχές ύπνου
• απώλεια μνήμης
• δυσκοιλιότητα
• δυσανεξία στο κρύο

Υπερθυρεοειδισμός

Αποτελεί την λιγότερο συχνή πάθηση η οποία προσβάλει όλες τις ηλικίες. Χαρακτηριστικό δε είναι πως στις γυναίκες παρουσιάζει δεκαπλάσια συχνότητα.

Στον υπερθυρεοειδισμό έχουμε διόγκωση του θυρεοειδή ο οποίος παράγει παραπάνω ορμόνες.

Η πλέον συχνή μορφή του, η οποία κάνει την εμφάνισή της στις ηλικίες κάτω των 40 ετών – κυρίως σε γυναίκες- είναι η νόσος του Graves.

Αποτελεί και αυτή ένα αυτοάνοσο νόσημα το οποίο οδηγεί τα αντισώματα που παράγει ο οργανισμός στο να διεγείρουν την λειτουργία του αδένα.

Συμπτώματα Υπερθυρεοειδισμού

• Απώλεια βάρους 
• ταχυκαρδία
• εφίδρωση
• αϋπνία
• συχνότερες κενώσεις
• τρόμος χεριών
• διαταραχές περιόδου
• υπογονιμότητα & αποβολές εγκυμοσύνης

Θυρεοειδής & Διαβήτης 

Οι παθήσεις του θυρεοειδή παρουσιάζονται με μεγαλύτερη συχνότητα σε άτομα που πάσχουν από διαβήτη.

Περίπου το ένα τρίτο των γυναικών που πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη 1 παρουσιάζουν αντίστοιχα και κάποια μορφής πάθηση στον θυρεοειδή. 

Παράλληλα, ένας οργανισμός που πάσχει από Σακχαρώδη Διαβήτη 1 έχει μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσει επιπλέον αυτοάνοσα νοσήματα.

Χαρακτηριστικό είναι πως η αυτοάνοση πάθηση της θυρεοειδίτιδας λοχείας, έχει 3 φορές μεγαλύτερη συχνότητα σε γυναίκες που πάσχουν από διαβήτη.

Πως επηρεάζει ο θυρεοειδής τον διαβήτη | Θυρεοειδοπάθειες

Ο υπερθυρεοειδισμός μπορεί να προκαλέσει σε άτομα που πάσχουν από διαβήτη τα εξής:

• Ανεξήγητη απορρύθμιση σακχάρου
• Αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων σε άτομα με προβλήματα στην καρδιά ή τα αγγεία
• Εμφάνιση ενός κρυφού διαβήτη

Ο υποθυρεοειδισμός λόγω του ότι προκαλεί αύξηση της χοληστερίνης και των τριγλυκεριδίων, ενδέχεται να αυξήσει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο σε άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη 2 και τα οποία έχουν ήδη ψηλά λιπίδια.

Ενδέχεται επίσης στην περίπτωση του υποθυρεοειδισμού, εφόσον δεν προσαρμόσουμε σωστά την δόση ινσουλίνης, να μειωθούν οι ανάγκες της και να παρουσιαστεί αύξηση των υπογλυκαιμιών.

Αντιμετώπιση παθήσεων του θυρεοειδή 

Οι διαταραχές που παρουσιάζονται στον θυρεοειδή μπορούν να αντιμετωπιστούν με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. 

Αυτή, ανάλογα με το είδος της πάθησης ενδέχεται να είναι μακροχρόνια ή και δια βίου.

Στην περίπτωση του υποθυρεοειδισμού γίνεται χορήγηση σε μορφή χαπιού της ορμόνης που λείπει.

Σε αυτή του υπερθυρεοειδισμού πέρα από την χορήγηση αντιθυρεοειδικών χαπιών, ενδέχεται να χρειάζεται να προχωρήσουμε στην λήψη και άλλων μορφών θεραπείας όπως μία χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδή αδένα ή λήψη ραδιενεργού ιωδίου.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει πάντα να ενημερώνουμε και να συμβουλευόμαστε τον προσωπικό μας γιατρό, με τον οποίο από κοινού θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε οποιοδήποτε πρόβλημα μας παρουσιάζεται.

Tip: Πόσα γνωρίζετε για την Βιταμίνη D;

Διαβήτης & Στυτική Δυσλειτουργία

May 23, 2020 | Νέα

Μια από τις πλέον κοινές αιτίες εμφάνισης στυτικής δυσλειτουργίας στους άντρες είναι ο διαβήτης.

Δεν είναι τυχαίο πως περίπου 3 στους δέκα άντρες που παρουσιάζουν προβλήματα στύσης είναι διαβητικοί. Ενώ ένας στους δύο διαβητικούς θα παρουσιάσουν κάποια στιγμή στη ζωή τους διαταραχές στύσης. Το ποσοστό αυτό μάλιστα να ανεβαίνει στο 80% εφόσον συνδυάζεται και με την υπέρταση.

Κύριο παθογενετικό αίτιο στην εμφάνιση αυτού του προβλήματος είναι η αγγειοπάθεια και η νευροπάθεια που παρουσιάζεται στον διαβητικό άντρα.

Πολλές φορές μάλιστα, η στυτική διαταραχή αποτελεί το πρώτο σύμπτωμα διάγνωσης του διαβήτη. 

Για τον λόγο αυτό, ασθενείς που αντιμετωπίζουν προβλήματα στύσης χρειάζεται άμεσα να ελέγξουν και τα επίπεδα του σακχάρου τους.

Σημαντικό επίσης να αναφέρουμε, είναι πως διαβητικοί άντρες δύναται να αντιμετωπίσουν και δυσκολίες στην εκσπερμάτιση καθώς και μειωμένη σεξουαλική επιθυμία.

Επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει πως οι ασθενείς που ρυθμίζονται αποκλειστικά με δίαιτα, έχουν πιο μικρή πιθανότητα να παρουσιάσουν στυτική δυσλειτουργία συγκριτικά με όσους κάνουν χρήση ινσουλίνης ή υπογλυκαιμικών φαρμάκων.

Επιπλέον παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν τον διαβητικό άντρα είναι η πρόοδος της ηλικίας. Ο έλεγχος των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Η παρουσίαση επιπλοκών από τον διαβήτη -αμφιβληστροειδοπάθεια- καθώς και η διάρκεια της νόσου.

Αντίστοιχα, η κατανάλωση αλκοόλ και η χρήση αντιυπερτασικών φαρμάκων μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε προβλήματα στύσης έναν διαβητικό άντρα.

Ψυχολογία – Διαβήτης & Στυτική Δυσλειτουργία

Ο ψυχολογικός παράγοντας ο οποίος είναι αρνητικά επηρεασμένος σε πολλούς άντρες με διαβήτη, δημιουργεί ακόμα περισσότερα προβλήματα στην αντιμετώπιση της κατάστασης. Έρευνες έχουν αναφέρει την συνύπαρξη του σακχαρώδη διαβήτη – ειδικά τύπου 2- με την κατάθλιψη.

Γίνεται λοιπόν αντιληπτό πως όταν συνυπάρξουν η νόσος του διαβήτη και η στυτική δυσλειτουργία, δημιουργούν στον άντρα ένα πολυπαραγοντικό και δύσκολο πρόβλημα. Για την αντιμετώπιση χρειάζεται και η συνεργασία του διαβητολόγου με τον ανδρολόγο ώστε να υπάρξει μια  κοινή και αποτελεσματική αντιμετώπιση.

Παρ΄όλα αυτά με την σωστή θεραπεία και την αποσύνδεση του άγχους από την σεξουαλική διαδικασία, κάθε άντρας μπορεί να απολαμβάνει μια ικανοποιητική σεξουαλική ζωή.

Tip: Ενημερωθείτε σχετικά με τη σχέση του Διαβήτη με τον Άγχος!

Υπεργλυκαιμία 

Apr 12, 2020 | Νέα

Η Υπεργλυκαιμία  είναι ο κύριος λόγος της εμφάνισης επιπλοκών από τον διαβήτη. Πρέπει να θεραπεύεται άμεσα, γιατί αν μείνει χωρίς θεραπεία μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, ακόμη και να απειλήσει τη ζωή του ατόμου με διαβήτη. Η υπεργλυκαιμία που επιμένει για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές, στην καρδιά, στα μάτια, και στα νεύρα και συγκεκριμένα:

-Καρδιαγγειακή νόσο
-Νευροπάθεια
-Διαβητική νεφροπάθεια ή νεφρική ανεπάρκεια
-Διαβητική αμφιβληστροπάθεια, που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε τύφλωση
-Θόλωση του φακού του ματιού (καταρράκτη)
-Διαβητικό πόδι, δηλαδή δερματικές λοιμώξεις και εξελκώσεις, λόγω της κακής κυκλοφορίας του αίματος και των βλαβών στα νεύρα, που μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και σε ακρωτηριασμό
-Προβλήματα στα οστά και στις αρθρώσεις
-Προβλήματα στα δόντια και λοιμώξεις στα ούλα

Αίτια & Υπεργλυκαιμία

Πολλοί είναι οι παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε υπεργλυκαιμία: η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, κάποια ασθένεια, η λήψη φαρμάκων (π.χ. στεροειδών), η παράλειψη της αντιδιαβητικής αγωγής, κάποια επέμβαση ή τραυματισμός, το έντονο στρες. 

Τα κύρια συμπτώματα

Το πρόβλημα με την υπεργλυκαιμία είναι πως δεν δίνει συμπτώματα παρά μόνο όταν οι τιμές της γλυκόζης φτάσουν σε πολύ υψηλά επίπεδα. Μάλιστα, όσο πιο μεγάλη είναι η διάρκεια της υπεργλυκαιμίας, τόσο πιο έντονα θα είναι τα συμπτώματα, όταν εμφανιστούν.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίσετε τις μικρές πρώτες ενδείξεις της υπεργλυκαιμίας που είναι: η συχνοουρία, η πολυδιψία, η θολή όραση, η κόπωση, ο πονοκέφαλος. Αν αισθανθείτε κάποιο από αυτά τα συμπτώματα, μετρηθείτε. Αν το σάκχαρό σας είναι 240 mg/dL ή παραπάνω, κάντε ένα τεστ ανίχνευσης κετόνων και αν βγει θετικό, επικοινωνήστε χωρίς καθυστέρηση με τον γιατρό σας. 

Όταν δεν έχετε αρκετή ινσουλίνη στο σώμα σας, η ζάχαρη (γλυκόζη) δεν μπορεί να εισέλθει στα κύτταρά σας για ενέργεια. Τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα αυξάνονται και το σώμα σας αρχίζει να διασπά το λίπος για ενέργεια.

Αυτή η διαδικασία παράγει τοξικά οξέα γνωστά ως κετόνες. Η περίσσεια κετονών συσσωρεύεται στο αίμα και τελικά “διαχέεται” στα ούρα. Απουσία θεραπείας, η διαβητική κετοξέωση μπορεί να οδηγήσει σε διαβητικό κώμα και να απειλήσει τη ζωή.

Όταν παράγονται κετόνες στο αίμα και στα ούρα, εμφανίζονται τα εξής συμπτώματα:

-Αναπνοή που μυρίζει σαν «σάπιο μήλο»
-Ναυτία και έμετος
-Δύσπνοια
-Ξηροστομία
-Αδυναμία
-Σύγχυση
-Κοιλιακό
-Κώμα

Μία άλλη κατάσταση που προκαλείται λόγω της υπεργλυκαιμίας είναι  η υπεργλυκαιμική υπερώσμωση. Αυτή εμφανίζεται όταν το άτομο με διαβήτη παράγει ινσουλίνη, αλλά αυτή δεν λειτουργεί σωστά. Τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μπορεί να είναι πολύ υψηλά – πάνω από 600 mg / dL. Επειδή η ινσουλίνη είναι παρούσα, αλλά δεν λειτουργεί σωστά, το σώμα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει γλυκόζη ή λίπος για ενέργεια.

Έτσι, η γλυκόζη διαχέεται στα ούρα, προκαλώντας αυξημένη ούρηση. Απουσία αγωγής, η διαβητική υπεργλυκαιμική υπερώσμωση μπορεί επίσης να οδηγήσει σε απειλητική για τη ζωή αφυδάτωση και κώμα. Η άμεση ιατρική φροντίδα είναι απαραίτητη. 

Πώς μπορείτε να προλάβετε την υπεργλυκαιμία;

Ελέγχοντας τακτικά το σάκχαρό σας. Ακολουθώντας το διατροφικό πλάνο που σας έχει συστήσει ο γιατρός σας. Λαμβάνοντας με συνέπεια τη φαρμακευτική σας αγωγή και προσαρμόζοντας τη δόση της ινσουλίνης σας ώστε να προλαμβάνεται η υπεργλυκαιμία. Αλλάζοντας την αγωγή σας ανάλογα με τη σωματική σας δραστηριότητα.

Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, εξέταση που αντικατοπρίζει τον μέσο όρο των τιμών του σακχάρου σας σε βάθος τριμήνου μπορεί επίσης να σας δείξει αν είστε καλά ρυθισμένος ή αν οι τιμές του σακχάρου σας ξεφεύγουν από τα  όρια.

Οι τιμές – στόχος
Μεταξύ 80 και 120 mg / dL για άτομα ηλικίας έως 59 ετών που δεν έχουν υποκείμενα νοσήματα

Μεταξύ 100 και 140 mg / dL για άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω, άτομα με συννοσηρότητες (καρδιακή, πνευμονική ή νεφρική νόσο ή ασθενείς με ιστορικό υπογλυκαιμίας).

Tip: Ενημερωθείτε πως ο Διαβήτης επηρεάζει τα Μάτια σας

Διαβήτης & Οφθαλμός 

Apr 7, 2020 | Νέα

Τα στατιστικά συγκλονίζουν, όμως ο διαβήτης αποτελεί την πρώτη αιτία τύφλωσης στις ηλικίες 20-74 ετών. Τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία) επηρεάζουν σημαντικά τα μάτια και την όραση και μπορούν να προκαλέσουν σημαντικά προβλήματα όπως:

Θολή όραση

Αν πάσχετε από διαβήτη και εμφανίσετε θολή όραση, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να μετρηθείτε για κάποιο χρονικό διάστημα και να καταγράψετε τις μετρήσεις σας. 

Πολύ συχνά, στα άτομα με διαβήτη, η θόλωση της όρασης είναι αποτέλεσμα της διόγκωσης του φακού, λόγω υπεργλυκαιμίας. 

Μην σπεύσετε επομένως στον οφθαλμίατρο ζητώντας νέα συνταγή γυαλιών. Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας (τον διαβητολόγο και τον οθφαλμίατρο). Ρυθμίστε τον διαβήτη σας (τιμές στόχοι: 70-130 mg / dL, πριν τα γεύματα και κάτω από 180 mg / dL μετά τα γεύματα). 

Καταρράκτης

Ο φακός του ματιού θολώνει και ο ασθενής δεν μπορεί να εστιάσει. Εκτός από θολή όραση, ο καταρράκτης συνοδεύεται συχνά από λάμψεις. 

Ο καταρράκτης διορθώνεται με χειρουργική επέμβαση.

Γλαύκωμα – Διαβήτης & Οφθαλμός

Θολή όραση και λάμψεις είναι βασικά συμπτώματα και του γλαυκώματος. Η αυξημένη πίεση στο μάτι, έχει ως αποτέλεσμα το υγρό να μην μπορεί να αποστραγγιστεί όπως θα έπρεπε. Έτσι προκαλούνται βλάβες στα νεύρα και στα αιμοφόρα αγγεία του οφθαλμού. 

Η θεραπεία του γλαυκώματος περιλαμβάνει φάρμακα που μειώνουν την πίεση του ματιού. Επιταχύνουν την αποστράγγισή του, ενώ σε πιο βαριές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση ή laser. 

Τα άτομα με διαβήτη έχουν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν και το γνωστό ως νεοαγγειακό γλαύκωμα. Σε αυτό, νέα αιμοφόρα αγγεία αναπτύσσονται στην ίριδα. Αναστέλλοντας την κανονική ροή του υγρού και αυξάνοντας την ενδοφθάλμια πίεση. Η αντιμετώπιση του νεοαγγειακού γλαυκώματος περιλαμβάνει laser για την αναστολή του σχηματισμού νέων αγγείων και anti-VEGF ενέσεις.

Διαβητική αμφιβληστροπάθεια

Ο κακά ρυθμισμένος διαβήτης και συγκεκριμένα η κατάσταση της υπεργλυκαιμίας, οδηγεί σε βλάβες στα μικρά και στα μεγάλα αγγεία του ατόμου με διαβήτη. 

Η καταστροφή των μικρών αιμοφόρων αγγείων του αμφιβληστροειδούς, οδηγεί στη λεγόμενη διαβητική αμφιβληστροπάθεια. Η οποία –αν δεν διαγνωστεί και δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως- μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε απώλεια της όρασης. 

Οι πιθανότητες εμφάνισης της διαβητικής αμφιβληστροπάθειας είναι ανάλογες με τα έτη που κάποιος έχει διαβήτη. Π.χ. ένα παιδί με διαβήτη τύπου 1 δεν πρόκειται να εμφανίσει αμφιβληστροπάθεια πριν την εφηβεία. Στους ενήλικες, οι πιθανότητες εμφάνισης αμριβληστροπάθειας ενισχύονται περίπου στα 5 χρόνια από τη διάγνωση. 

Όσο το σάκχαρό σας παραμένει καλά ρυθμισμένο, οι πιθανότητες εμφάνισης επιπλοκών στα μάτια σας και κυρίως οι πιθανότητες εμφάνισης αμφιβληστροπάθειας μικραίνουν σημαντικά. Aν πάσχετε από διαβήτη τύπου 2 και πάσχετε ταυτόχρονα από υπέρταση, θα μειώσετε ακόμη περισσότερο τις πιθανότητες αμφιβληστροπάθειας αν ρυθμίσετε την πίεσή σας. Ενώ και η διακοπή του καπνίσματος φαίνεται πως βοηθά σημαντικά. 

Διαβητικό οίδημα της Ωχράς Κηλίδας 

 Αυτό συμβαίνει όταν ο διαβήτης επηρεάζει την ωχρά κηλίδα, την περιοχή δηλαδή του αμφιβληστροειδούς που είναι απαραίτητη για την ανάγνωση, την οδήγηση και παρόμοιες δραστηριότητες. 

Για να προληφθούν όλα τα παραπάνω προβλήματα, η τακτική εξέταση από οθαλμίατρο για τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη, αλλά και η καθημερινή, αποτελεσματική ρύθμιση του σακχάρου, είναι τα πιο σημαντικά βήματα. 

Tips: Ενημερωθείτε σχετικά με τον Διαβήτη Τύπου 1,5