Διαβήτης και Άνοια

Διαβήτης και Άνοια

Η σχέση ανάμεσα στον διαβήτη και την άνοια είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει τους ερευνητές για χρόνια. 

Καθώς ο πληθυσμός μας γηράσκει, η κατανόηση του πώς οι δύο αυτές καταστάσεις συνδέονται γίνεται ολοένα και πιο σημαντική. 

Τι είναι ο Διαβήτης;

Ο διαβήτης αποτελεί μια χρόνια πάθηση που προκύπτει όταν το σώμα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την ινσουλίνη σωστά ή όταν δεν μπορεί να παράγει αρκετή ινσουλίνη. 

Η ινσουλίνη είναι ένας ορμονικός παράγοντας που βοηθά το σώμα να χρησιμοποιήσει ή να αποθηκεύσει την ενέργεια που προέρχεται από την τροφή. 

Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι διαβήτη: ο Διαβήτης Τύπου 1, ο οποίος συνήθως εμφανίζεται από την παιδική ηλικία, και ο Διαβήτης Τύπου 2, ο οποίος είναι πιο συχνός και συνήθως συνδέεται με τον τρόπο ζωής και την παχυσαρκία. 

Η κατάλληλη και έγκαιρη διαχείριση του διαβήτη είναι κρίσιμη για την σωστή πρόληψη και αντιμετώπιση των σοβαρών επιπλοκών που μπορεί να προκαλέσει.

Τι είναι η Άνοια;

Η άνοια είναι ένας γενικός όρος που αναφέρεται στην μείωση της γνωστικής λειτουργίας, αρκετά σοβαρή ώστε να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινή ζωή του ασθενή. 

Η πιο κοινή μορφή άνοιας είναι η νόσος του Alzheimer, η οποία προκαλεί την απώλεια μνήμης και άλλων σημαντικών γνωστικών λειτουργιών. Άλλες μορφές περιλαμβάνουν την αγγειακή άνοια και την άνοια με σωματίδια Lewy. 

Οι αιτίες της άνοιας είναι πολλές και συχνά περίπλοκες, αλλά η γήρανση αποτελεί τον κύριο παράγοντα κινδύνου.

Η Σχέση μεταξύ Διαβήτη και Άνοιας

Η σύνδεση μεταξύ διαβήτη και άνοιας είναι ένα θέμα που έχει προσελκύσει σημαντικό επιστημονικό ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια. 

Ερευνητικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι με διαβήτη τύπου 2 έχουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν άνοια, σε σχέση με τα άτομα που δεν πάσχουν από διαβήτη. 

Αλλά πώς ο διαβήτης αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης της άνοιας;

Κατ’ αρχάς, ο διαβήτης προκαλεί υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να προκαλέσουν διάφορες βλάβες στα αιμοφόρα αγγεία. 

Αυτή η βλάβη στα αιμοφόρα αγγεία μπορεί να περιορίσει τη ροή του αίματος προς τον εγκέφαλο, μειώνοντας έτσι την προσφορά οξυγόνου και θρεπτικών ουσιών στα εγκεφαλικά κύτταρα. 

Μακροπρόθεσμα, αυτή η μειωμένη ροή αίματος μπορεί να συμβάλει στην εξέλιξη της άνοιας.

Επιπλέον, η υπεργλυκαιμία (υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα) έχει συσχετιστεί με την αύξηση της φλεγμονής και την παραγωγή τοξικών ενώσεων που μπορούν να βλάψουν τον εγκέφαλο. 

Αυτές οι διαδικασίες μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης και εξέλιξης των νευροεκφυλιστικών νοσημάτων, όπως η νόσος Alzheimer, που αποτελεί την πιο συχνή μορφή άνοιας.

Η αποδεδειγμένη όμως πλέον σχέση μεταξύ διαβήτη και άνοιας , υπογραμμίζει και την ανάγκη για την έγκαιρη διάγνωση και διαχείριση του.

Πρόληψη και Διαχείριση

Η πρόληψη και η ενεργή διαχείριση του διαβήτη αποτελούν κρίσιμα βήματα για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης άνοιας. 

Αρχικά, μια υγιεινή διατροφή, πλούσια σε φρούτα, λαχανικά,   και δημητριακά, και χαμηλή σε κορεσμένα λιπαρά και απλούς υδατάνθρακες, μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα σε υγιείς τιμές. 

Η σωματική άσκηση είναι επίσης ζωτικής σημασίας, καθώς βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, βοηθά στη διαχείριση του βάρους, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο διαβητικών επιπλοκών.

Εκτός όμως από την διατροφή και την άσκηση, η συχνή ιατρική παρακολούθηση είναι απαραίτητη για την πρόληψη των επιπλοκών που μπορεί να οδηγήσουν σε άνοια. 

Η τακτική επικοινωνία με τον ιατρό, οι περιοδικοί έλεγχοι των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και η προσαρμογή της θεραπείας βάσει των εξατομικευμένων αναγκών του κάθε  ασθενούς, μπορούν να προσφέρουν την καλύτερη δυνατή προστασία στην εξέλιξη της νόσου.

Η διατήρηση λοιπόν μιας υγιεινής διατροφής, η τακτική σωματική άσκηση και η στενή ιατρική παρακολούθηση αποτελούν τους τρεις σημαντικούς πυλώνες στην προσπάθεια μείωσης του κινδύνου εμφάνισης της άνοιας σε ασθενείς με διαβήτη. 

Παχυσαρκία και Σακχαρώδης Διαβήτης 2

Παχυσαρκία και Σακχαρώδης Διαβήτης 2

Στις μέρες μας είναι πλέον αποδεδειγμένη η σχέση της παχυσαρκίας με την εμφάνιση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2.

Δεν είναι τυχαίο πως ο ΣΔ2 και η παχυσαρκία έχουν εξίσου χαρακτηριστεί ως “πανδημίες” οι οποίες σχετίζονται άμεσα και εξελίσσονται ταυτόχρονα.

Πως συνδέεται η παχυσαρκία με τον Διαβήτη Τύπου 2

Ως παχυσαρκία ονομάζουμε την συσσώρευση λίπους πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα στο ανθρώπινο σώμα. 

Όταν παρουσιάζεται αυξημένη συσσώρευση λίπους, ειδικότερα στα σπλάχνα, την κοιλιά και το συκώτι, τότε επηρεάζεται και η λειτουργική απόδοση της “ινσουλίνης”, μία ορμόνη που ρυθμίζει το ζάχαρο. 

Έτσι, το αυξημένο λίπος στο ανθρώπινο σώμα προκαλεί την λεγόμενη “αντίσταση στην ινσουλίνη”.

Ο οργανισμός για να ισορροπήσει αυτή την νέα κατάσταση και να ρυθμίσει το ζάχαρο, παράγει περισσότερη ινσουλίνη. 

Με το πέρασμα του χρόνου όμως, αυτή η ικανότητα του οργανισμού εκπίπτει, με αποτέλεσμα την εμφάνιση του σακχαρώδους διαβήτη.

Παχυσαρκία

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει την παχυσαρκία βάσει του Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), ένα εργαλείο το οποίο καθορίζει αν ένα άτομο έχει φυσιολογικό βάρος, αν είναι υπέρβαρο ή παχύσαρκο.

Δυστυχώς το φαινόμενο της παχυσαρκίας αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς σε παγκόσμιο επίπεδο, ως αποτέλεσμα της αλλαγής των διατροφικών συνηθειών, την μεγάλη αύξηση πρόσληψης λιπών και ευαπορρόφητων υδατανθράκων, σε συνδυασμό με την μειωμένη σωματική δραστηριότητα.

Υπολογίζεται πλέον, πως το 90% των ατόμων που πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη 2, χαρακτηρίζονται ως παχύσαρκα ή υπέρβαρα.

Μάλιστα, πρόσφατη έκθεση της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Παχυσαρκίας προέβλεψε πως το 2035, εφόσον δεν ληφθούν μέτρα από τις κυβερνήσεις, πάνω από το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού   θα είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

Επιπλέον, η συνύπαρξη της παχυσαρκίας με το σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, οδηγεί στην επιδείνωση της αρτηριακής υπέρτασης, της δυσλιπιδαιμίας, στην πρόκληση μεταβολικών προβλημάτων και στην αύξηση του κινδύνου εμφάνισης διαφόρων καρκίνων και καρδιαγγειακών επεισοδίων.

Αντιμετώπιση

Η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας αποτελεί κεντρικό στόχο τόσο στην αποτροπή, όσο και στη θεραπεία ή την επιβράδυνση της εμφάνισης του σακχαρώδους διαβητή τύπου 2. 

Εφόσον έχει διαγνωσθεί η νόσος, η απώλεια βάρους λειτουργεί θετικά στη σωστή ρύθμιση του, στην μείωση του κινδύνου ενός καρδιαγγειακού επεισοδίου, στη ρύθμιση της αρτηριακής υπέρτασης καθώς και της δυσλιπιδαιμίας.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης, πως όταν η απώλεια βάρους υπερβαίνει το 15%, ο διαβήτης μπορεί να τεθεί σε ύφεση και το άτομο να εμφανίσει φυσιολογικές τιμές ζαχάρου χωρίς την λήψη κάποιου φαρμάκου.

Γίνεται λοιπόν κατανοητό, πως η θεραπευτική στρατηγική αντιμετώπισης του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, χρειάζεται να περιλαμβάνει την αλλαγή των διατροφικών συνηθειών του ατόμου και την ταυτόχρονη αύξηση της σωματικής του δραστηριότητας.

Τα στοιχεία αυτά θα οδηγήσουν στην απώλεια του περιττού σωματικού βάρους, χαρίζοντας στον ασθενή καλύτερη ποιότητα ζωής και ένα πιο υγιές μέλλον.

Διαβήτης και Απώλεια ακοής

Διαβήτης και Απώλεια ακοής

Ο διαβήτης αποτελεί μια μεταβολική ασθένεια τα βασικά χαρακτηριστικά της οποίας είναι η διαταραχή του μεταβολισμού της γλυκόζης και η αύξηση της συγκέντρωσης του σακχάρου στο αίμα, πράγμα το οποίο συνήθως είναι αποτέλεσμα της μειωμένης έκκρισης ινσουλίνης.

Σύμφωνα με το Ίδρυμα Ινστιτούτου Διαβήτη, την τελευταία δεκαετία ο αριθμός των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με διαβήτη αυξήθηκε κατά 50%.

Δεν είναι λίγοι οι ασθενείς οι οποίοι στα συμπτώματα του διαβήτη αναφέρουν εμβοές, ζάλη και απώλεια της ακοής, καθώς όλοι οι τύποι διαβήτη είναι ικανοί να επηρεάσουν τη ροή του αίματος στα κύτταρα που βρίσκονται στο εσωτερικό του αυτιού.

Ο σακχαρώδης διαβήτης προκαλεί νευροπάθεια και αγγειοπάθεια, παράγοντες σημαντικοί για την πρόκληση αιθουσοκοχλιακών διαταραχών. Η αγγειοπάθεια είναι ικανή να μειώσει σε σημαντικό βαθμό την αιμάτωση στον κοχλία, με επακόλουθο τις μη αναστρέψιμες βλάβες στα τριχωτά κύτταρα, οι οποίες επηρεάζουν άμεσα την ακοή του ασθενή.

Μελέτες μάλιστα του Διεθνούς Ινστιτούτου Υγείας των ΗΠΑ  το 2008, έδειξαν πως ο διαβήτης συνδέεται άρρηκτα με την μειωμένη ακοή. 

Στα πλαίσια της μελέτης, περισσότεροι από 5000 ενήλικες υποβλήθηκαν σε τεστ ακοής. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη είχαν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν απώλεια ακοής σε σύγκριση με τους μη διαβητικούς. Ένα μεγάλο ποσοστό δε των ατόμων που εξετάστηκαν -ύψους 60%- παρουσίασαν απώλεια ακοής στις υψηλές συχνότητες.

Πως επηρεάζει ο διαβήτης την ακοή;

Οι επιστήμονες, τα τελευταία χρόνια, έχουν φτάσει στο συμπέρασμα πως οι διαβητικοί ασθενείς, είναι δυο φορές πιο πιθανό να έχουν μια ήπια έως και μέτρια απώλεια της ακοής, συγκριτικά με εκείνους που δεν πάσχουν από την νόσο.

Μάλιστα, η εμφάνιση της απώλειας ακοής στις υψηλότερες συχνότητες ήταν πιο έντονη στους διαβητικούς με 54%,  ενώ στους μη διαβητικούς ασθενείς το ποσοστό μειώνεται στο 32%.

Αξίζει να αναφερθεί πως ακόμα και σε ασθενείς με προδιαβήτη τα ποσοστά βαρηκοΐας είναι υψηλά. Η αύξηση δε φθάνει στα επίπεδα του 30%, έναντι των αντίστοιχων ποσοστών σε άτομα με φυσιολογικά επίπεδα σακχάρου.

Οι επιστήμονες χωρίς να ακόμα μια απολύτως τεκμηριωμένη εξήγηση, καταλήγουν στο συμπέρασμα πως τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα προκαλούν βλάβες στα μικρά αιμοφόρα αγγεία στο εσωτερικό του αυτιού.

Οποίοι και να είναι οι λόγοι όμως που ο διαβήτης προκαλεί απώλεια της  ακοής, το σίγουρο είναι πως δεν πρέπει να αγνοηθεί, καθώς οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν ποικίλλουν, από πονοκεφάλους και νευρικότητα, μέχρι αυξημένη αρτηριακή πίεση και κατάθλιψη.

Συμπτώματα

Η απώλεια της ακοής είναι κάτι που συμβαίνει σταδιακά και συνήθως δεν γίνεται άμεσα αντιληπτή από το ίδιο το άτομο, αλλά από τους ανθρώπους του περιβάλλοντος του. 

Ενδέχεται να αντιμετωπίζετε προβλήματα ακοής, εφόσον:

• Ζητάτε από τους γύρω σας να επαναλάβουν αυτά που είπαν ή να μιλούν πιο δυνατά
• Αυξάνετε την ένταση της τηλεόρασης ή του ραδιοφώνου πιο ψηλά συγκριτικά με τους γύρω σας
• Παραπονιέστε πως οι άλλοι μιλούν μπερδεμένα
• Δυσκολεύεστε να κατανοήσετε ομιλίες σε θορυβώδη περιβάλλοντα
• Δυσκολεύεστε να ακούσετε το ξυπνητήρι, το τηλέφωνο ή το κουδούνι
• Έχετε την εντύπωση πως οι γύρω σας μιλούν ψιθυριστά
• Δυσκολεύεστε να κατανοήσετε γυναικείες και παιδικές φωνές
• Αποφεύγετε συζητήσεις και κοινωνικές δραστηριότητες

Πρόληψη και προστασία της ακοής

  • Ελέγχετε περιοδικά την ακοή σας κάνοντας ακοόγραμμα.
  • Ενσωματώστε την άσκηση στην καθημερινότητα σας. Αυτό θα συμβάλλει στην καλύτερη κυκλοφορία και ροή του αίματος. Απευθυνθείτε στον θεράποντα ιατρό σας για να βρείτε το είδος της άσκησης που ταιριάζει καλύτερα σε εσάς.
  • Προστατεύστε τα αυτιά σας από τον έντονο θόρυβο φορώντας ωτοασπίδες.
  • Περιορίστε την ένταση στην τηλεόραση ή το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου.
  • Ελέγχετε τα επίπεδα του σακχάρου σας.

Αντιμετώπιση 

Σε περιπτώσεις όπου δεν συντρέχει κάποιο ιατρικό πρόβλημα το οποίο χρειάζεται να αντιμετωπιστεί με φαρμακευτική αγωγή ή επέμβαση, η αποκατάσταση της ακοής γίνεται μέσω εφαρμογής ακουστικών βοηθημάτων.

Στις μέρες μας η τεχνολογία είναι σε θέση να παρέχει λύσεις για κάθε τύπο απώλειας ακοής, προσφέροντας μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στον γιατρό σας.

Πώς επηρεάζει ο Σακχαρώδης Διαβήτης το ανοσοποιητικό σύστημα;

Πώς επηρεάζει ο Σακχαρώδης Διαβήτης το ανοσοποιητικό σύστημα;

Το ανοσοποιητικό σύστημα και ο σακχαρώδης διαβήτης βρίσκονται σε μια σχέση αλληλεξάρτησης, καθώς ο διαβήτης μπορεί να επηρεάσει άμεσα την αμυνα του οργανισμού. 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 34 εκατομμύρια άνθρωποι νοσούν, ενώ 1,5 εκατομμύριο νέες περιπτώσεις καταγράφονται ετησίως, ένας αριθμός άκρως ανησυχητικός.

Στη χώρα μας, το 10 με 12% του πληθυσμού -ποσοστό που μεταφράζεται σε 1 με 1,2 εκατομμύρια ανθρώπους- πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη. Μάλιστα, αν υπολογίσουμε και τα άτομα με προδιαβήτη, τότε ο αριθμός αυξάνεται περίπου στα 2 εκατομμύρια.

Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί πως ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, ενδέχεται να νοσεί με προδιαβήτη χωρίς να το γνωρίζει για μια ολόκληρη δεκαετία και χωρίς παράλληλα να εκδηλώσει κάποιο σοβαρό σύμπτωμα, πράγμα το οποίο καθιστά την διάγνωση και  την αντιμετώπιση της νόσου ακόμα πιο δύσκολη.

Ο σακχαρώδης διαβήτης δεν επηρεάζει μόνο τον εγκέφαλο, τα νεφρά ή την καρδιά όπως πιστεύαμε για πολλές δεκαετίες, αλλά έχει καταστροφική και παρατεταμένη επίδραση και στο ανοσοποιητικό μας σύστημα. 

Ένας μακροχρόνιος και ανεξέλεγκτος διαβήτης είναι δεδομένο ότι  θα αποδυναμώσει το ανοσοποιητικό σύστημα, καθιστώντας τον οργανισμό επιρρεπή σε ασθένειες και λοιμώξεις. 

Σε τέτοιες περιπτώσεις, ακόμα και μία απλή λοίμωξη ή μόλυνση του οργανισμού μπορεί να αυξήσει τα ποσοστά νόσησης, ανάρρωσης μέχρι και θνησιμότητα.

Πώς ακριβώς επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα ο σακχαρώδης διαβήτης;

  • Ο σακχαρώδης διαβήτης μειώνει την ικανότητα των λευκών αιμοσφαιρίων να φτάσουν έγκαιρα και σε ικανοποιητικό βαθμό στην περιοχή της μόλυνσης. Είναι γνωστό πως ο διαβήτης πλήττει σοβαρά τις αρτηρίες και τα αιμοφόρα αγγεία.  Αυτό, έχει ως αποτέλεσμα την στένωση και σκλήρυνση των συγκεκριμένων αγγείων, γεγονός που επηρεάζει σημαντικά την αμυντική ικανότητα του οργανισμού καθώς και των λευκών αιμοσφαιρίων να αντιμετωπίσουν το σημείο μόλυνσης. Αποτέλεσμα αυτού, είναι η μερική ή μειωμένη επούλωση πληγών και η καθυστερημένη αντιφλεγμονώδης αντίδραση.
  • Το αυξημένο ζάχαρο στο αίμα (υπεργλυκαιμία) αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών σε καταστάσεις τραυματισμού, καθώς επιβραδύνεται η διάχυση του αίματος μέσω των αιμοφόρων αγγείων. Όσο μικρότερη ροή υπάρχει στα αιμοφόρα αγγεία τόσο λιγότερες άμυνες φτάνουν στο σημείο που  χρειάζεται περίθαλψη. Αποτέλεσμα αυτού είναι η καθυστέρηση της επούλωσης του τραύματος και η αύξηση του κινδύνου να εισέλθουν ευκολότερα στο σώμα βακτήρια και μικρόβια . Το σώμα δεν είναι πλέον αρκετά ικανό να προστατευτεί, με αποτελέσματα συνήθως την εμφάνιση φλεγμονών και λοιμώξεων.
  • Ένας αρρύθμιστος διαβήτης δυσχεραίνει την παραγωγή και ωρίμανση των ουδετερόφιλων – κύτταρα του ανοσοποιητικού που βοηθούν στην διαμεσολάβηση την ανοσολογικής απόκρισης του ξενιστή απέναντι σε βακτηριακές λοιμώξεις- στο μυελό των οστών, με αποτέλεσμα να μειώνονται τα ουδετερόφιλα στο αίμα και να εμποδίζονται τα λευκοκύτταρα να φτάσουν έγκαιρα στο σημείο της μόλυνσης.
  • Το σύστημα συμπληρώματος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ανοσοποιητικού συστήματος. Σκοπός του είναι η ενίσχυση των φαγοκυττάρων και των αντισωμάτων ώστε να καταπολεμήσουν ιούς και μικρόβια. Παρόλα αυτά το υψηλό σάκχαρο και η υπεργλυκαιμία στο αίμα είναι ικανά να προξενήσουν ελαττώματα στους υποδοχείς του συμπληρώματος, πράγμα το οποίο περιορίζει την ικανότητα τους να προκαλούν φαγοκυττάρωση.
  • Ένας οργανισμός με υψηλό σάκχαρο στο αίμα είναι το ιδανικό περιβάλλον για να αναπτυχθούν και να ευδοκιμήσουν βακτήρια. Επίσης προάγει την παραγωγή καταστροφικών μορίων ( AGEs) στο σώμα, τα οποία εισχωρούν στον αμυντικό μηχανισμό του σώματος και τον καθιστούν ανίκανο να καταπολεμά φυσικά τις φλεγμονές και τις λοιμώξεις.
Διαβήτης και Διακοπές

Διαβήτης και Διακοπές

Το καλοκαίρι έφτασε και για τους περισσότερους από εμάς είναι συνυφασμένο με ξεγνοιασιά και ανεμελιά. Για το 1 εκατομμύριο περίπου όμως των συνανθρώπων μας στην Ελλάδα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, το καλοκαίρι και η περίοδος των διακοπών ενδέχεται να εγκυμονούν πολλούς κινδύνους.

Τα άτομα με διαβήτη μπορούν φυσικά να απολαύσουν τις διακοπές τους, προσέχοντας απλά μερικά πράγματα.

Ξεκινώντας από την προετοιμασία, είναι σημαντικό να βεβαιωθούμε ότι έχουμε μαζί μας όλα όσα θα χρειαστούμε στο ταξίδι. Πολλοί προορισμοί (ειδικά στο εξωτερικό) δεν είναι εύκολα μέρη για να βρουμε τα φάρμακα που χρειαζόμαστε, όποτε πριν φύγουμε  χρειάζεται να έχουμε προμηθευτεί όλα όσα μας είναι απαραίτητα σε φάρμακα και αναλώσιμα (βελόνες, ταινίες μέτρησης κλπ).

Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα παίρνουμε έξτρα αποθέματα, εφόσον χρειαστεί να παραμείνουμε περισσότερο από όσο αρχικά υπολογίζαμε.

Μια μικρή και γρήγορη έρευνα πριν φτάσουμε στον προορισμό μας, σχετικά με το που βρίσκονται τα κοντινότερα νοσοκομεία ή κέντρα υγείας μπορεί να μας φανεί αρκετά χρήσιμη σε μια στιγμή ανάγκης. Ενώ, έχουμε πάντα μαζί μας το τηλέφωνο του γιατρού μας για οποιαδήποτε απορία μπορεί να προκύψει. 

Κατα την διάρκεια του ταξιδιού, είναι καλό να έχουμε στην διάθεση μας νερό καθώς και άμεση πρόσβαση στα φάρμακα μας. Σε περιπτώσεις υπογλυκαιμίας ένας χυμός, μια καραμέλα ή γενικότερα μια “πηγή υδαταθράκων”  θα φανεί πολύ χρήσιμη.

Όσον αφορά τις ινσουλίνες, δεν πρέπει να τις αφήνουμε εκτεθειμένες σε υψηλές θερμοκρασίες (όπως για παράδειγμα στο αυτοκίνητο ή κάτω από τον ήλιο). Είναι καλό να επιλέγουμε μια ισοθερμική τσάντα ή ένα ψυγειάκι, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να αφήνουμε την ινσουλίνη να παγώσει. Ιδιαίτερη προσοχή όταν ταξιδεύουμε αεροπορικώς, καθώς οι ινσουλίνες πρέπει να είναι μαζί μας στην καμπίνα επιβατών και όχι στις αποσκευές, αφού εκεί η θερμοκρασία πέφτει συχνά πολύ κάτω από το μηδέν.

Όταν πλέον βρισκόμαστε στον τόπο των διακοπών, είναι αναμενόμενο οι συνήθειες μας να αλλάξουν. Αντίστοιχα όμως θα πρέπει να προσαρμοστεί και η αγωγή μας. Ο κυριότερος κίνδυνος συνήθως στις διακοπές είναι η υπογλυκαιμία.

Η αυξημένη σωματική δραστηριότητα (κολύμπι, περπάτημα), η ταχύτερη απορρόφηση της ινσουλίνης από το σημείο της ένεσης και η παράλειψη γευμάτων, είναι κάποιοι από τους λόγους για τους οποίους συμβαίνει η υπογλυκαιμία.

Έτσι λοιπόν πρέπει να είμαστε πιο σχολαστικοί με τις μετρήσεις του ζαχάρου μας και να προσαρμόζουμε τις μονάδες ταχείας ινσουλίνης και την πρόσληψη υδαταθράκων (φρούτα, χυμούς κ.α) ανάλογα με τις ενδείξεις.

Σε γενικότερα πλαίσια, όσον αφορά την διατροφή μας, καλό είναι να κάνουμε μικρά και συχνά γεύματα όπως σαλάτες και ψητά ψάρια σε συνδυασμό με αρκετά υγρά χωρίς ζάχαρη.

Στην παραλία, τα φάρμακα πρέπει να είναι πάντα διαθέσιμα και φυλαγμένα σε σωστές συνθήκες και θερμοκρασίες, ενώ είναι σημαντικό να είμαστε εφοδιασμένοι με κάποιο φρούτο, χυμό ή και νερό. Καθώς ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων με σακχαρώδη διαβήτη πάσχει από περιφερική νευροπάθεια, καθίσταται αναγκαία η χρήση παπουτσιών για την  θάλασσα και την παραλία.

Ένα πόδι που δεν έχει φυσιολογική αισθητικότητα είναι πολύ πιο ευάλωτο σε εγκαύματα και τραυματισμούς, πολλές φορές χωρίς καν να το αντιληφθούμε. Τέτοιοι τραυματισμοί ενδέχεται να αποδειχτούν επικίνδυνοι και με δύσκολη αποκατάσταση, ενώ είναι ικανοί να απειλήσουν ακόμα και την σωματική μας αρτιμέλεια.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν γενικές και χρήσιμες συμβουλές για την προετοιμασία της περιόδου των διακοπών για άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως κάθε περίπτωση ατόμου είναι μοναδική, όπως και τα χαρακτηριστικά του προορισμού που επιλέγουμε να περάσουμε τις διακοπές μας.  Είναι λοιπόν σημαντικό να είμαστε πάντα σωστά προετοιμασμένοι και σε άμεση επαφή με τον προσωπικό μας γιατρό για οτιδήποτε προκύψει.

Παιδί & Διαβήτης – Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς

Παιδί & Διαβήτης – Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς

O Διαβήτης Τύπου 1 είναι μία αυτοάνοση ασθένεια στην οποία το πάγκρεας σταματάει να παράγει ινσουλίνη, η οποία χρειάζεται πλέον να χορηγείται με ειδική φαρμακευτική αγωγή.

Εφόσον δεν γίνει έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας, υπάρχει ο σοβαρός κίνδυνος μεταβολικού εκτροχιασμού ο οποίος μπορεί να προκαλέσει διαβητικό κώμα, το οποίο χωρίς την άμεση ιατρική βοήθεια, ενδέχεται να είναι απειλητικό ακόμα και για την ίδια τη ζωή του ασθενή.

Ο Διαβήτης στο Παιδί

Στα παιδιά ο Διαβήτης παρουσιάζεται συνήθως σε ηλικία κάτω των 15 ετών και πολύ συχνά κατά τη διάρκεια της εφηβείας.

Το 95% των διαβητικων τύπου 1 είναι παιδιά, αυτός είναι και ο λόγος που ο Διαβήτης Τύπου 1 ονομάζεται και “νεανικός διαβήτης”.

Τα αγόρια τείνουν να επηρεάζονται περισσότερο από τα κορίτσια, ενώ τα περισσότερα παιδιά εμφανίζουν διαβήτη στην αρχή της εφηβείας τους. 

Έχει επίσης παρατηρηθεί πως ακόμα μία αιχμή της νόσου τοποθετείται μεταξύ του 3ου και 4ου χρόνου ζωής ενός παιδιού.

Επιπλέον,  το παιδί ενός γονιού με διαβήτη 1 είναι δύο φορές πιο πιθανό να νοσήσει, στην περίπτωση δε που και οι δύο γονείς του παιδιού πάσχουν από διαβήτη τύπου 1, τότε το ενδεχόμενο εμφάνισης αυξάνεται κατά 25%.

Συμπτώματα στο Παιδί

Τα ακόλουθα αποτελούν σημαντικά σημάδια πως το παιδί ενδέχεται να πάσχει από Διαβήτη:

  • Αυξημένη δίψα
  • Πολυουρία
  • Κόπωση
  • Απώλεια Βάρους
  • Επεισόδια μεγάλης πείνας
  • Μειωμένη συγκέντρωση & ενεργητικότητα

Εφόσον υπάρξει υποψία διαβήτη, οι γονείς πρέπει άμεσα να επικοινωνήσουν με τον γιατρό, ο οποίος θα προχωρήσει σε μέτρηση της γλυκόζης στα ούρα του παιδιού σε δύο διαφορετικές ημερομηνίες.

Κατόπιν θα ορίσει την θεραπευτική αγωγή που χρειάζεται να ακολουθήσει το παιδί στη βάση των ατομικών του αναγκών.

Ο ρόλος των γονιών

Είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να ακολουθήσουν με συνέπεια τις οδηγίες που θα λάβουν από τον γιατρό. 

-Να λάβουν την απαραίτητη εκπαίδευση σχετικά με τη μέτρηση του σακχάρου του παιδιού, μέχρι αυτό να είναι σε ηλικία τέτοια που να μπορεί να το κάνει μόνο του.

-Να μάθουν να αναγνωρίζουν τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας, να φροντίζουν ώστε να είναι πάντα διαθέσιμα ζαχαρούχα τρόφιμα ή ποτά, για την περίπτωση εκείνη που στο παιδί πέσει το επίπεδο του σακχάρου.

-Να εκπαιδεύσουν το παιδί τους να είναι ανεξάρτητο και να μπορεί να διαχειρίζεται από μόνο του τις μετρήσεις του σακχάρου, την καταχώρηση των αποτελεσμάτων στο ημερολόγιο του διαβήτη καθώς και την χορήγηση των ενέσεων.

–Να ενημερώσουν για την ασθένεια τα άτομα που βρίσκονται κοντά στο παιδί (δασκάλους, συγγενείς, προσωπικούς φίλους), έτσι ώστε σε έκτακτη περίπτωση ανάγκης (υπογλυκαιμία), να είναι σε θέση να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα.

Σε κάθε περίπτωση ο Διαβήτης στο παιδί δεν πρέπει να τρομάζει τους γονείς.

Τα παιδιά έχουν την ικανότητα να προσαρμόζονται πολύ καλά στην θεραπευτική αγωγή, ενώ τεχνολογίες αιχμής είναι πλέον σε θέση να επιτύχουν τον καλύτερο δυνατό έλεγχο της ασθένειας.

Tip: Ενημερωθείτε σχετικά με τον “Νεογνικό Διαβήτη”